تعریف حقوق موضوعه و فطری

 

حقوق موضوعه و حقوق عرفی

حقوق موضوعه عبارت است از مجموع قواعد لازم الاجرا و تحمیلی که از طرف قوه مقننه وضع و تدوین شده باشد، که به آن حقوق مدون نیز می­گویند؛ مانند حقوق اغلب کشورهای جهان که از طرف قوه مقننه وضع شده اند.

 در صورتی که حقوق به صورت عرف و عادت بوده و قوه مقننه دخالتی در ایجاد آن نداشته باشد آن را حقوق مرسومه یا عرفی می گویند.

حقوق فطری

حقوق فطری، عبارت است از مجموع قواعد و قوانینی که از طرف طبیعت برای اداره جوامع بشری وضع گردیده اند؛ مانند حق حیات، حق آزادی و حق امنیت.

 ژان ژاک رسو در موضوع حقوق فردی یا فطری می گوید: در وجود انسان از روزی که پا به عرصه وجود می گذارد حقوق به ودیعت نهاده شده و این حقوق در تمام زمان و مکانها یکی است و تغییر ناپذیر است و هیچ محدودیتی ندارد مگر اینکه شخص خود در قرارداد اجتماعی به محدودیت آن رضایت داده است.

حقوق فطری سرچشمه و سرمشق حقوق موضوعه است است، بنابراین حقوق هر کشوری باید سعی کند هر چه بیشتر به آن نزدیک شود و قواعد حقوق فطری را داخل قوانین موضوعه بنماید؛ زیرا هرچه حقوق موضوعه به حقوق فطری شبیه­تر شود کامل­تر می­شود.

نکته های ناب(5)

در شریعت مقدس اسلام جرایم یا تمامند یا ناتمام(شروع به جرم).

عقوبت جرایم تمام حد یا قصاص است

 و در جرایم ناتمام فقط مجازات تعزیر اعمال می گردد.