در نوای زندگی سوز از حسین    اهل حق ُ حریت آموز از حسین

عش را آرام جان حریت است     ناقه اش را ساربان حریت است

                                      ----------------                                        

بر زمین کربلا بارید و رفت   لاله در ویرانه ها کارید و رفت

تا قیامت قطع استبدا کرد       موج خون او چمن ایجاد کرد

 

ای ابا عبد الله حسین !

 هیچ تاریخی سزاوار تر از تاریخ تو نیست که عنوان بزرگواری ابدی یابد ُ تو نهالی هستی که در جوبیار معجزه روییدی تا بار دیگر معجزه بیار آری .

درخت نیرومند با همه نمایش های دلربای خود همان نهالی است که نیرومند شده .

نبوت معجزه ای است که انسان را برای فکر بلند تازه آماده می کند .

رسول خدا مردم را برای آدمیت بی آلایش آماده کرد و معجزه خود را با انتها رساند .

ای ابا عبد الله حسین ! تو خود را آماده کردی که معجزه ی آدمیت بی آلایش باشی و از این رو اعجاز را با آخر رساندی .

رسول ی باید تا معزها را از اندیشه های ناشایسته و خرافات شستشو کند و مصلحی لازم است تا مردان خود خواهی را که خدایی به خود می بندند سرکوب نماید .

جد تو همان رسولی است که خدایاتن دروغی خرافات را نابود کرد و تو همان سبط مططفی می باشی که شور خدایی را از سر مردمان خود خواه بیرون کرده ای .

زندگی همیشه جنبش است و مرگ آمرامش ولی مرد بزرگ وقتی هم مرد آرام و خموش نمی نماند بلکه از مرکز هستی خود در یک فضای بی انتهاء در جنبش آید تا همه زندگان را به جوش و خروش آرد.

ای حسین! ....